Graftermeer

Graftermeer

Het Graftermeer, in de volksmond 'De Graftermeer', werd in 1845 bedijkt en drooggemaakt en was bestemd voor de landbouw. Een eerder octrooi tot droogmaking, uit 1735, is nooit gebruikt.

Mr. Bruno Tideman Jr., in 1843 de oprichter van de Broederschap der Notarissen, was in 1842 de grote investeerder en initiatiefnemer van de Maatschappij tot droogmaking van het Graftermeer. Het droog houden van de polder is voortdurend een probleem geweest. Aanvankelijk hield een stoomgemaal bij Vinkenhuizen de polder droog, doch deze was van onvoldoende capaciteit. Een molengang verving in 1847 het gemaal, maar kampte met hetzelfde probleem, waardoor er in 1850 twee meter water op het land kwam te staan. In de winter van 1859 barstte de gemetselde grondduiker en liep alles weer onder. Tideman lag ondertussen in een continue juridisch proces met de gemeente over de bemaling. Uiteindelijk mocht men in 1863 uitmalen op het binnenwater van de Eilandspolder. Tideman was er ondertussen klaar mee. De Graftermeer betekende bijna zijn financiële ondergang, ook nog doordat hij de Graftermeer met verlies moest verkopen. In 1920 kwam er een elektrisch gemaal, ter vervanging van de ondermolen in de zuidwesthoek. De molen, een restant van een tweetrapsbemaling, werd in 1942 gesloopt.